Ehlibeyt (a.s) Şairleri ile Görüşme Konuşması, Hz. Fatıma (s.a)'nın Kutlu Doğumu Vesilesiyle

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

انّا اعطیناک الکوثر. فصلّ لربّک وانحر. انّ شانئک هو الأبتر.(1)

خدا را سپاسگزاریم که در چنین روز باعظمت و فرخنده و زیبایى، توفیق زیارت شما مادحان و ستایشگران خاندان عصمت و طهارت، مجدداً نصیب ما شد. ما مدعیان آشنایى و معرفت و ارادت به آن بانوى دو عالم، برکات فاطمه‌ى زهرا (سلام‌اللَّه‌ علیها) را در سرتاسر ایام حیات خودمان و در جلوه‌هاى گوناگون زندگى مشاهده کرده‌ایم. ان‌شاءاللَّه تداوم این برکات و تفضلات را تا همیشه‌ى زندگى و پس از مرگ هم ببینیم و حس کنیم و همه‌ى دوستان و موالیان، از آن انوار مطهره مستفیض بشوند.

فیوضات فاطمه‌ى زهرا(سلام‌اللَّه‌ علیها)، به مجموعه‌ى کوچکى که در مقابل مجموعه‌ى انسانیت، جمع محدودى به حساب مى‌آید، منحصر نمى‌شود. اگر با یک دید واقع‌بین و منطقى نگاه کنیم، بشریت یکجا مرهون فاطمه‌ى زهرا (سلام‌اللَّه‌ علیها) است - و این گزاف نیست؛ حقیقتى است - همچنان که بشریت مرهون اسلام، مرهون قرآن، مرهون تعلیمات انبیا و پیامبر خاتم(صلّى‌اللَّه‌ علیه و آله‌ و سلّم) است. در همیشه‌ى تاریخ این‌طور بوده، امروز هم همین‌طور است و روزبه‌روز نور اسلام و معنویت فاطمه‌ى زهرا(سلام‌اللَّه‌ علیها) آشکارتر خواهد شد و بشریت آن را لمس خواهد کرد.

برادران عزیز! آنچه ما وظیفه داریم، این است که خود را شایسته‌ى انتساب به آن خاندان کنیم. البته منتسب بودن به خاندان رسالت و از جمله‌ى وابستگان آنها و معروفین به ولایت آنها بودن، دشوار است. در زیارت مى‌خوانیم که ما معروفین به دوستى و محبت شما هستیم؛(2) این وظیفه‌ى مضاعفى را بر دوش ما مى‌گذارد.

این خیر کثیرى که خداوند متعال در سوره‌ى مبارکه‌ى کوثر مژده‌ى آن را به پیامبر اکرم داد و فرمود: «انّا اعطیناک الکوثر»(3) - که تأویل آن، فاطمه‌ى زهرا (سلام‌اللَّه‌ علیها) است - درحقیقت مجمع همه‌ى خیراتى است که روزبه‌روز از سرچشمه‌ى دین نبوى، بر همه‌ى بشریت و بر همه‌ى خلایق فرو مى‌ریزد. خیلى‌ها سعى کردند آن را پوشیده بدارند و انکار کنند، اما نتوانستند؛ «واللَّه متمّ نوره و لو کره الکافرون».(4)

ما باید خودمان را به این مرکز نور نزدیک کنیم؛ و نزدیک شدن به مرکز نور، لازمه و خاصیتش، نورانى شدن است. باید با عمل، و نه با محبت خالى، نورانى بشویم؛ عملى که همان محبت و همان ولایت و همان ایمان، آن را به ما املاء مى‌کند و از ما مى‌خواهد. با این عمل، باید جزو این خاندان و وابسته‌ى به این خاندان بشویم. این‌طور نیست که قنبرِ درِ خانه‌ى على (علیه‌السّلام) شدن، کار آسانى باشد. این‌گونه نیست که «سلمان منّا اهل‌البیت»(5) شدن، کار آسانى باشد. ما جامعه‌ى موالیان و شیعیان اهل‌بیت(علیهم‌السّلام)، از آن بزرگواران توقع داریم که ما را جزو خودشان و از حاشیه‌نشینان خودشان بدانند؛ «فلان ز گوشه‌نشینان خاک درگه ماست».(6) دلمان مى‌خواهد که اهل‌بیت درباره‌ى ما این‌طور قضاوت کنند؛ اما این آسان نیست؛ این فقط با ادعا به دست نمى‌آید؛ این، عمل و گذشت و ایثار و تشبه و تخلق به اخلاق آنان را لازم دارد.

شما ملاحظه کنید، این بزرگوارى که ما امروز ساعتى با شما پاى استماع مدایح و فضایلش نشستیم - که آنچه گفته شد، قطره‌یى از دریاست - در چه سنى این همه فضایل را حایز شد؟ در چه مدت عمرى این همه درخشندگى را از خود بُروز داد؟ در عمرى کوتاه؛ هجده سال، بیست سال، بیست‌وپنج سال; نقلها متفاوت است. این همه فضایل، بیهوده به دست نمى‌آید؛ «امتحنک اللَّه الّذى خلقک قبل ان یخلقک فوجدک لما امتحنک صابره».(7) خداى متعال، زهراى اطهر - این بنده‌ى برگزیده - را آزمود. دستگاه خداى متعال، دستگاه حساب و کتاب است؛ آنچه مى‌بخشد، با حساب و کتاب مى‌بخشد. او، گذشت و ایثار و معرفت و فدا شدن این بنده‌ى خاص خود را در راه اهداف الهى مى‌داند؛ لذا او را مرکز فیوضات خود قرار مى‌دهد.

ما باید این راه را برویم. ما هم باید گذشت کنیم، ایثار کنیم، اطاعت خدا کنیم، عبادت کنیم. مگر نمى‌گوییم که «حتّى تورّم قدماها»؟(8) این‌قدر در محراب عبادت خدا ایستاد! ما هم باید در محراب عبادت بایستیم. ما هم باید ذکر خدا بگوییم. ما هم باید محبت الهى را در دلمان روزبه‌روز زیاد کنیم. مگر نمى‌گوییم که با حال ناتوانى به مسجد رفت، تا حقى را احقاق کند؟ ما هم باید در همه‌ى حالات تلاش کنیم، تا حق را احقاق کنیم. ما هم باید از کسى نترسیم. مگر نمى‌گوییم که یک‌تنه در مقابل جامعه‌ى بزرگ زمان خود ایستاد؟ ما هم باید همچنان که همسر بزرگوارش فرمود «لا تستوحشوا فى طریق الهدى لقلّة اهله»،(9) از کم بودن تعدادمان در مقابل دنیاى ظلم و استکبار نترسیم و تلاش کنیم. مگر نمى‌گوییم که آن بزرگوار کارى کرد که سوره‌ى دهر درباره‌ى او و شوهر و فرزندانش نازل شد؟ ایثار نسبت به فقرا و کمک به محرومان، به قیمت گرسنگى کشیدن خود؛ «و یؤثرون على انفسهم ولو کان بهم خصاصه».(10) ما هم باید همین کارها را بکنیم.

این نمى‌شود که ما دم از محبت فاطمه‌ى زهرا(سلام‌اللَّه‌ علیها) بزنیم، در حالى که آن بزرگوار براى خاطر گرسنگان، نان را از گلوى خود و عزیزانش - مثل حسن و حسین(علیهماالسّلام) و پدر بزرگوارشان(علیه‌السّلام) - برید و به آن فقیر داد؛ نه یک روز، نه دو روز؛ سه روز! ما مى‌گوییم پیرو چنین کسى هستیم؛ ولى ما نه فقط نان را از گلوى خود نمى‌بُریم که به فقرا بدهیم، اگر بتوانیم، نان را از گلوى فقرا هم مى‌بُریم!

این روایاتى که در «کافى» شریف و بعضى از کتب دیگر در باب علامات شیعه هست، ناظر به همین است؛ یعنى شیعه بایستى آن‌طورى عمل کند. ما باید زندگى آنها را در زندگى خود - ولو به صورت ضعیف - نمایش بدهیم. ما و از ما بزرگترها کجا، آن آستان بلند کجا؟ معلوم است که ما حتّى به حدود دوردست او هم نمى‌رسیم؛ اما باید تشبه کنیم. نمى‌شود در نقطه‌ى مقابل زندگى اهل‌بیت حرکت کنیم، ولى ادعا کنیم که ما جزو موالیان اهل‌بیتیم! چنین چیزى ممکن است؟ فرض بفرمایید کسى در زمان امام بزرگوار ما، از دشمنان این ملت - که امام دایم علیه آنها حرف مى‌زد - تبعیت مى‌کرد؛ آیا او مى‌توانست بگوید من تابع امامم؟! اگر چنین چیزى از زبان کسى صادر مى‌شد، آیا شماها نمى‌خندیدید؟! همین قضیه در باب اهل‌بیت(علیهم‌السّلام) هم هست.

ما باید شایستگى خود را ثابت کنیم. مگر نمى‌گوییم که جهیزیه‌ى آن بزرگوار چیزهایى بود که انسان با شنیدن آنها اشکش جارى مى‌شود؟ مگر نمى‌گوییم که این زن والامقام، براى دنیا و زیور دنیا هیچ ارزشى قائل نبود؟ مگر مى‌شود که روزبه‌روز تشریفات و تجمل‌گرایى و زر و زیور و چیزهاى پوچ زندگى را بیشتر کنیم و مهریه‌ى دخترانمان را زیادتر نماییم؟!

اوایل که گاهى بعضیها مهریه‌ى عقد را یک خرده گران قرار مى‌دادند، ما شوخى مى‌کردیم و مى‌گفتیم شما که مى‌خواهید مثلاً فلان قدر سکه قرار بدهید، پس یکباره بگویید 72 sike! اما حالا مى‌بینیم که تعیین مهریه‌هاى گران‌قیمت، واقعى شده است! واقعاً چه خبر است؟ شما که پدر o kızsınız, bu kadar değerli bir şeyin peşinden koşuyorsunuz, Fatıma'nın babası olduğunuzu iddia edebilir misiniz? Böyle olmaz; kendimize bir çare bulmalıyız.

Şimdi neden bunları söyledim? Çünkü siz şairlersiniz ve bu sözleri Fâtıma (s.a) için düzenlediğiniz meclislerde insanlara söylemelisiniz; yoksa sizin durumunuz belli. Bunları Fâtıma (s.a) hakkında söyleyin. O zevk ve sanatla, güzel sesle ve hoş bir üslupla okuyarak, dinleyicilerin kalplerini bu gerçeklere yaklaştırın. Farz edelim ki biz Fâtıma (s.a) hakkında manevi mertebeleri anlatan beyitler okursak, dinleyicimiz bunlardan bir şey anlamazsa, bu onu Fâtıma'ya yaklaştırmaz. Her gün bu aileye daha da yaklaşmalıyız. Milletimiz bu şekilde görevini yerine getirebilir. Bu millet bu şekilde büyük mesajı dünyaya ulaştırabilir.

Bugün dünyada durumun nasıl olduğunu görüyorsunuz. Bu yüksek ve çok süslü saraylar, ama kartondan temellerle, birer birer yıkılıyor. Bu Sovyetler, sözde sosyalist ve işçi imparatorluğu; ama böyle yıkıldı ve darmadağın oldu! Yıkıldığı söylenemez; tamamen yok oldu ve ezildi! Aynı tür bir olay şu anda dünyanın bazı yerlerinde de gerçekleşiyor; ancak bunun açığa çıkması biraz zaman alıyor. Bu medeniyetler ve hak karşıtı süsler yok ediliyor.

Hakkın temeli yüksek olmalıdır. Eğer batıl, geçici olmasından dolayı yok olursa, hak kendiliğinden ve çaba göstermeden dünyada bayrak açar diye düşünmeyin - asla - başka bir batıl onun yerini alır; ancak hak, kendisini olduğu gibi sunmadığı sürece. Bu batıllar sürekli ardı ardına gelir ve gider; sürekli var olur ve yok olurlar. Batılın doğası, yok olma ve kaybolmadır. Eğer batıl yok olursa, İslam veya hak, çaba ve mücahede olmadan, tanıtım ve açıklama olmadan, benim ve sizin zahmet çekmeden, batılların yerini alabilir diye düşünülmesin; hayır, bu, benim ve sizin ne yapacağımıza bağlıdır.

Bu nedenle, ehlibeytten ders almaya devam edilmelidir; bu dersler halka verilmelidir; eğitim devam etmelidir; böylece bu çabalar sayesinde, hakikatin özü ve hakikatin özü batılların yerine geçebilir.

Ey Rabbim! Muhammed ve Ali Muhammed'in hakkı için, velayetinin zuhurunu yakınlaştır. Ey Rabbim! Bugün tebriklerimizi o kutsal varlığa ulaştır. Ey Rabbim! Kutsal kalbini bizden razı kıl. Ey Rabbim! Bizi onun yolunda savaşan, onun önünde kan döken dostları ve yakınları arasına kat. Ey Rabbim! Muhammed ve Ali Muhammed'in hakkı için, bizi her gün Muhammed ve Ali Muhammed'e daha da yakınlaştır.

Ve's-selamu aleykum ve rahmetullahi ve berakatuh

----------------------------------------------

1) Sure-i Kausar

2) Ve ma'rufin bi-tasdiqina ey-yakum. Mefatih-ül-Cinan, Ziyaret-i Camiye-i Kebire

3) Kausar: 1

4) Saf: 8

5) Bihar-ül-Envar, c. 22, s. 326

6) Hacibe, özel köşkte, 'Şu köşede bizim topraklarımızdan bir kenar var' de "Hafız"

7) Mefatih-ül-Cinan, Ziyaret-i Hazret-i Fatıma (s)

8) Menakıb, c. 3, s. 341

9) Nahc-ül-Belaghah, Hutbe 201

10) Haşr: 9